müberra
@tangerina
Bu arada hayalin, şiirin, müziğin sürekliliğinin, hiçbir gerçekle çarpışmadan yerleşip kalmasıyla, sürekli bir ıstırabın ve hayata belki bir an öyle bakıp öyle görenlerin bakışını daimi surette taşımak gibi bir ağırlık ve ağrıyla sakatlandım.
Gülışık sesini yükseltti, evrenin en kesin gerçeğini tekrarladı:
-"Küllü men aleyha fan."
(Yeryüzünde bulunan her şey fânidir. Rahman/26)
Düşünce ağırlaştı mı, insan hiç sanır. Ben öyle sanırım. Konuşmak kolay.. düşünmeyen, derdi olmayan, bir meseleyi dert edinmeyen , hiç demez; konuşur.
Varoluş, ölüm anında, parşömene dönmüş bir harita üzerindeki izler toplamından ibarettir.
Yabancı bir yerde, kendimiz için asla yabancı değilizdir, aksine gölgemize en yakın, en yapışık haldeyizdir.