“Belki de kalırım,” dedim. “Belki de seninle gelirim; ben özgürüm.”
Zorba başını salladı.
“Hayır, özgür değilsin,” dedi. “Senin bağlı bulunduğun ip, öbür insanlarınkinden biraz daha uzun; hepsi bu kadar!
“Ne yapabilirsin bana Kadir-i Mutlak! Öldür beni! Kılım bile kıpırdamaz! Hırsımı aldım! Söylemek istediğimi söyledim! Oynayacak vakit de buldum! Artık sana ihtiyacım yok!”