senos
@tanzimatinmavisi
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Ve bakışların bakışlarımda, ellerin ellerimdeyken anladım aslında yerimin orası olduğunu. Boşuna değilmiş bütün bu hissettiklerim. Aslında en başından beridir hayalini kurarken haksız değilmişim ki. Ellerinin sıcaklığının bu denli içimi ısıtacağını, kokunun böylesi tesirli olacağını bilseydim belki de cesaret edemezdim en başında.. Ben de korkardım kapılmaktan, seninle tanışıncaya dek. Halbuki insan en çok o rüzgar kendini sarıp sarmalasın istiyormuş.
Madem söylemesi zor, neden söylemeye çalışıyorsun? Neden bunun doğru olduğuna inanıyorsun? Madem bu seni incitiyor, acı veriyor neden böyle davranıyorsun? Neden ikimizi de gereksiz bir melankolinin içine sürüklüyor; doğru olan tek şey birbirini seven iki insanın birlikte olmasıyken bunu neden kabul etmiyorsun. Bana, benim sana verdiğim kadar değer veremeyeceğini savunuyorsun. Görmeden, denemeden nereden biliyorsun ki? Kendince girdiğin bu saçma sapan hallerden sıkıldım. Senin için bir kıymetim olmadığını gösterir gibi yapmandan. Böyle davranmandan da. Mutlu olabileceğimiz yerde ayrı olmamızdan. Kurduğumuz hayallerin yarım kalışından; en çok da o fotoğrafların hiçbir zaman gerçek olamayacak olmasından. Sana çok kırgın ve kızgınım aşkım.
Şaşıracaksın, biliyorum. Belki de korkacaksın. Bendeki senin bu kadar kıymetli olduğunu düşünmediğin için. Hatta inanmayabilirsin, ya da bunları başkasını hayal ederek yazdığımı bile düşünebilirsin. Ama inan ki ben, sana sevgilim diye seslendiğim günü düşlüyorum geceleri. Bunun hevesiyle dolup taşıyorum. Neden bilmiyorum ama ben sen yokken de seni içimde yaşatıyorum. Kimi zaman bunu gerçekten istemiyorum ama aksini de yapamıyorum. İyi geceler.
Reklam