Yine rüzgarda savrulan yaprak gibiyiz.
Mevsim son bahar,
Ve hasretindeyiz sevgilinin.
Kırık bir dal sigara
Bir bardak çay
Ve sınırsız dert taşıyoruz.
Hey popülizm sevdalısı!
Hani senin özlü sözler paylaştığın,
Sosyal medya paylaşımların?
Hani pro-feminist duyarların?
Hani evrene sığmayan hayvansever kişiliğin?
Hani ultra hümanist yaşam biçimin?
İlk dublede darmadağın oldun çocuk!
Daha bende ki gam yükünü bile taşımadan.
Kırık sandalye gibisin.
Ne dik durabiliyor,
Ne yıkılıyorsun.
Hadi lan ordan!
Beni anlaman için,
Ben gibi yaşaman gerek.
Her gün ölüp,
Her gün dirilmen gerek.
Hayatın dibini görüp,
Zirveyi düşünmen gerek.
Yürü be çocuk,
Baba parasıyla oynaşmaya benzemez,
Hayat yolunda düşüp yeniden kalkmak.