Hasan Basrî Hazretleri’nin yanına bir gün doksanlık bir ihtiyar geldi:
“Ben tövbe ederek istikametimi düzeltmek için geldim. Bana yol göster” dedi.
Hasan Basrî Hazretleri şaka ile dedi ki:
“Baba, biraz geç kalmadın mı?” İhtiyar, “Henüz güneş batıdan doğmadı. Tövbe kapısı kapanmadı diye ümidimi kesmeden geldim. Yanlış mı yaptım yoksa ümidimi kesmemekle!?” deyince heyecanlanan Hasan Basrî:
“Hayır hayır” dedi, “Ümidinizi kesmemekle yanlış yapmadınız. Buyurun, birlikte tövbe istiğfar edelim. Belki sizin kesilmeyen ümidiniz hürmetine bizim de tövbemiz kabul olur…”