Işık hızımı çoğunlukla aşmamız gereken bir engel olarak görme eğilimindeyiz. Zira insan zihninin çalışma şekli böyle bir yaklaşımı akla getiriyor ilk elde. Öte yandan bir yanımız ışıkla gireceği olası bir yarışı kaybedecek olmanın hayal kırıklığını yaşasa da diğer yanımız, içinde yaşadığımız evrenin yasaları arasında ışık hızının belki de ilk sırada geldiğinin gayet farkında. Işık sadece yakın çevremizden ya da kendi gezegenimizden değil evrenin en ücra köşelerinden de bize bilgi taşıyor.
Boşluklara doldurmaya çabalamakla geçiyor ömrünüz. Bırakın boş kalsın, Daha kendinizi bulamadan başkalarını bulmaya çabalıyorsunuz, gerçekten ne hissettiğinizi, kalabalıklar içinde bulamayacaksınız, boşluğa ihtiyacınız var. Boş zamanlar iyidir, boşluğa bakmak iyidir, kafayı boşaltmak iyidir, farkında olunarak edilen boş laflar iyidir, etrafının boş olması iyidir, bardağın boş tarafı iyidir...
Bir süzgeçten geçirir sizi boşluklar, nefes aldırır daha net görmenizi sağlar, anlamsızlıkları, çeri çöpü ayıklar... Kepçeyle girişmeyin yaşama, büyük delikli süzgeçleriniz olsun...