Hayatta en çok özgürlüğü sevdim. Korkaklığı değil. Korkakları değil. Korkularımı düşünüyorum. Ama korkuya teslim olmadığımı da. Korkmak insancadır; korkuya rağmen yürümekse pek yakışır hayata. Roosevelt böyle insanlara “Arenadaki İnsan” der. Ona göre eylemleri için mücadele eden büyük bir tutkusu olan kendini bir amaca adayan sonunda başardığında zaferi tadacağını bilen kişidir gerçek olan. Ve en kötü ihtimalle kaybetse bile korkusuzca kaybedeceğini bilen insandır.
Özgürlük kendini en çok nerede gösterir: Sevmekte. Bunu en iyi korktuğu için şu veya bu şekilde davranan, hatta davranamayanlar, korktuğu için orada kalanlar, korktuğu için vasata tamah edenler, korktuğu için ehvenişere katlananlar, korktuğu için susanlar bilir.