Çocuk, Köstebek, Tilki ve At’ı alıp bazen-ekseriyetle üzgünken- çizimlerine öylece bakmak, bakmak, bakmak isterdim; ancak kitabevinde fiyatını öğrenince onu sakince yerine bıraktım:) ve e-kitap olarak okumaya karar verdim.
Aslında daha etraflı bir hikâye beklerken, olay örgüsü, kurgu ya da sürükleyici bir anlatı barındırmayan, bolca çizimlerden oluşan bir kitapla karşılaşınca bir miktar şaşırdım. Kısa, düşündürücü tatlış özlü sözlerden ve sıcacık çizimlerden oluşuyor. Bu yüzden de çarçabuk bitti.
Benim için hayatımı değiştiren bir kitap olmamakla birlikte insanın zaman zaman kafa dağıtmak, bazı cümleleri üzerinde düşünmek ve çizimlerine bakıp gülümsemek isteyeceği türden samimi bir ekitap oldu. Özellikle yorucu dönemde kısa bir nefes alma hissiyatı vermesi açısından hoşuma gitti.
O kadar şahane bir kitap ki. Bildiğimiz masallardaki 3. kahramanları detaylandıran, aynı zamanda felsefik dokundurmalar ile düşündüren şahane bir kitap. Teşekkürler Şermin Yaşar. Kİtabın bölümlerini yazıyorum. Bu masallardaki aklımıza gelmeyen bir 3. kişinin ağzından tatlış yorumlarla yine çocukluğunuza dönüyorsunuz. Cok ama cok tavsiye. Okuyunuz, Dİnleyiniz, keyif alacaksınız kesin.
Bölüm 1: Pamuk Prenses ve Yedi Cüceler. ( 8. cücenin ağzından )
Bölüm 2: Kırmızı Başlıklı KIz. ( Kırmızı başlığı ve pelerini ören ablanın ağzından)
Bölüm 3: Altın Yumurtlayan Tavuk
Bölüm 4: Kurbağa Prenses
Bölüm 5: Keloğlan ( Keloğlan'ın ikizi Güroğlan'ın ağzından)
Bölüm 6: Uyuyan Prenses
Bölüm 7: Alaaddinin Sihirli Lambası ( Lambanın içindeki Cin'in ağzından )
Bölüm 8: Hansel ve Gratel
Bölüm 9: Çirkin Ördek Yavrusu
Bölüm 10: Pinokyo ( Pinokyo'yu yaratan sanatçı Gepetto ağzından)
Bölüm 11: Fareli Köyün Kavalcısı
Bölüm 12: Çizmeli Kedi
Bölüm 13: Rapunzel
Bölüm 14: Çıplak Kral
Bölüm 15: Jack ve Fasulye Sırığı
Bölüm 16: Kırk Haramiler ve Ali Baba
Bölüm 17: Bremen Mızıkacıları
Bölüm 18: Ağustos Böceği ile Karınca
Bölüm 19: Külkedisi
Bölüm 20: Ali Babamın Çİftliği
Biri Daha VarŞermin Yaşar · Doğan Çocuk Yayınları · 2025806 okunma
Kendimi az çok bildim bileli pek dengem yoktu ama genelde aşırılık vardı. Ve bu ne olursa olsun. (: Üzülmek, sevinmek, umut, karamsarlık vs. hep en uçlarındaydım. Bir sınırdan sonrasında ise yine az