İnsanlar, babalarıyla analarının dağ gibi ümitleriyle dünyaya geldikten sonra denizler gibi ümitsizlikler içinde boğularak kaybolup gidiyorlardı.
Atsız, Ruh Adam
" 'Bir şey daha var. Söylediklerine göre, Tanrı'nın en önemli özellikleri merhamet, iyilik ve şefkatmiş, o en yüce sevgiymiş. Ama daha ilk itaatsizlikte insanı cennetten atıyor ve onu ölümlü yapıyor. Sonra bir sürü insan daha ölüyor, sonunda Tanrı, insanları günahlarından kurtarması için oğlunu gönderiyor. Ama oğul feci bir şekilde ölüyor. Ölmeden önce de babasına, neden onu terk ettiğini soruyor. Peki bütün bunlar ne için ? Kendi kanını vererek ilk insanın günahını affettirmek için mi ? İnsanlar cennete dönsünler ve yine ölümsüz olsunlar diye mi ? Neden her şey bu kadar dolambaçlı, karmaşık peki ? İnsanları daha hafif cezalandırabilirdi, sonuçta kendileri günaha ortak olmadılar ki. Hatta ceza zamanaşımına uğradığı için kaldırıldı bile... Neden sevgili oğul feda ediliyor ve ona da ihanet ediliyor ? O zaman sevgi, şefkat, yücelik nerede kaldı ?' "