“Dünyayı küçük gördüğü için kendini büyük sanıyordu. Tabi büyük bir göz yanılması söz konusuydu. Eğer dünya sandığı kadar küçük olsaydı, kaybolmamak için bu kadar uğraşır mıydı sokaklarında?”
İstemedim hayal ettiklerimin gerçek olmadığını görmeyi. Hiçbir şeyin, birkaç dakikalığına da olsa sözümü dinleyip olduğu yerde kalmayacağını görmek istemedim…
Üç dört yıl önce, sürekli beraber gezdiğim oğlandı, biraz önce yanımdan yürüyen. Sonra nedendir bilinmez, aramamıştık birbirimizi. Darwinist dostluklar! İşlevini kaybedince yok olanlardan…