Dünyaları verseler kızın örgülerini çekiştirmez, güzelim küçük pabucunu hayatta ayağından çekip çıkarmazdım. Canım pahasına bile o cesur gençler gibi şakacıktan belini ölçemezdim, kolum beline dolanır kalır, bir daha da düzelmez diye korkardım. Ama o dudaklarına dokunmayı, onları aralasın diye ona sorular sormayı, o mahzun gözlerini çevreleyen kirpiklerine onu utandırmadan bakabilmeyi, bir teline bile paha biçilemeyecek saçlarını açabilmeyi çok istediğimi kabul etmeliyim, yani kısaca, itiraf etmeliyim ki onun karşısında bir çocuk kadar rahat ama değerini bilecek kadar erkek olmak isterdim.