8/10
halil vedat usakligil, talihsiz bir hayat yuzunden isigi sondurulmus donemin parlak cocugu... gercekten de aci bir hikaye, vedat'a cok yazik oldu.
kitap ciktigi donemde yasaklatilmis cunku o donemin disisleri bakanligina karsi direkt suclamalar var, ki hakli suclamalar bunlar ama yuksek ihtimal bakan efendinin ve cevresinin hosuna gitmedi, yaptigi haysiyetsizligin baskalari tarafindan okunmasini istemedi de yasaklatti bu kitabi. uzun yillar da ulasilmasi zor bir kitap olmus.
bir suru kisinin vedat'i bu kadar sevmesi, onun ne kadar iyi biri oldugunu kanitlasa da bu iyilik; haset ve kinle dolmus insanlarin sirf vedat ve ataturk yakinlar diye buyuk bir kiskanclikla vedat'in hayatini mahvetmeye calismalarina engel olamadi. basina gelenlerin hicbirini hak etmeyen bu caliskan, zeki, iyi kalpli, cevresindekileri dusunen, her zaman isini layigiyla yapan cocuk en sonunda hayattan tamami ile sogutuldu ve hicbir umit oladigina kanaat getirmesine sebep oldular. gec yasta, birkac kutu ilac icerek bir daha uyanmamak uzere uyudu. arkasinda acili sevenleri, annesi, babasi, kardesi kaldi. haksizliklarla, huzunle dolu bir aci hikaye bu.