Filmi herkesin abarttigi kadar begenmemistim ve o yüzden kitabı okudum. Iyiki de okumusum, kitapta duygular, keder, o kadar iyi islenmis ki. Ayrica filmde olmayan bircok sahneyi ve kafa karisikligimi giderdi. Kitapta bir kere bile William'in adi gecilmemesi (Agnes'in kocası, Hamnet'in babası) düşündürücü... Hamnet'e daha cok baglandim okuduktan sonra, filmi de kesinlikle tekrar izleyecegim. Ikinci partin yarisinda agladim, aglamadiysam da aglamamaya calistim ve Krobak dinleyerek cok iyi gidiyor!!
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İnanılmaz bir maceraydı. Özellikle sonlara doğru artık kitapla sesli konuşmaya başladım. Ben kitap okurken her zaman bir filmmiş gibi hayal ederim, filmde nasıl olurdu diye. Mitolojiye uygun olmasa da kendi halinde harika bir kitaptı. Öldükten sonra bile huzurlu olamayacaklar diye çok korkmuştum...Thetis sonda yaptı yapacağını, asla nefret edememiştim zaten
Idam edilecegini okudugumda inanamadim bi. Tanrı ile ilgili düşüncelerine katıldım diyebilirim. Ama bildigin annesinin cenazesinde aglamadigi icin asildi adam. Ve annemin cenazesinde bende ağlamazdim.
