Kimseyi kendi bataklığıma çekmeye çalışmıyorum. Sadece şunu söylemek istiyorum, siz korkaklığınızı ölçülülük süsüyle yarım bıraktınız. Bense o yarım kalanları sonuna kadar götürdüm.
Peki neden bazen durduk yere akılsızca arzuların peşine takılıyoruz? Nedenini biz bile çözemiyoruz. Üstelik bu arzular gerçekleştiğinde en büyük zararı yine biz görüyoruz. İsterseniz bir deneyin. İçinizden birinin zincirlerini kırın, esareti kaldırın. Göreceksiniz ki ilk fırsata yeniden o zincirleri boynuna geçirecektir.
Çünkü hepimiz kendi daracık dünyalarımızda insanlardan uzak, yabancılaşmış bir şekilde yaşıyoruz. Hayata karşı o kadar çok yabancılaştık ki ismini anmak bile istemiyoruz.