Semrad, bireyin en büyük ıstırabının sevgi ya da kayıpla ilgili olduğunu ve terapistlerin görevinin bireylere yaşamın gerçeklerini - iyisiyle kötüsüyle - "kabul etmesi, deneyimlemesi ve katlanması" için yardım etmek olduğunu öğretti. " Çektiğimiz acının en büyük kaynağı, kendimize söylediğimiz yalanlardır" derdi.