Ayşe Cnn
@tekkelix
23 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Uzun zaman önce okuduğum, uzunca bir süre zihnimi ve kalbimi meşgul eden bir kitaptır bu roman. Jane Austen’ın bu eserinde aslında kendi hayatından da kısmen bahsettiği
ve Elizabeth ve diğer bir çok kadın kahramanına kendisinin kavuşamadığı mutlu sonu yazmış olduğu söylenegelir. Bu yüzden yazarın hayatını konu alan “Becoming Jane” filmini izlemek de gerekir diye okudum ve üşenmeyip onu da izledim. Bir ara şu dünyada Jane/Elizabeth karışımı bir insan olarak dolaştım. Daha sonra kitabın filmini Keira Knightley’ in oynadığı versiyonuyla izlemek de istiyorum.
Ama şu an konumuz kitap incelemesi olduğuna göre çevirisinden ve isim karmaşasından da bahsedip bitireyim. Çevirisi bir çok kitaba göre dilimize daha iyi uyarlanmış, verilmek istenen ince mizahı ve Austen’ın üslubunu yansıtıyor diye düşünüyorum. Karakter isimleri ilk etapta okudukça karmaşık gelse de zamanla yer ediyor zihninizde. Döneminin özelliklerini, sınıf farkını, o dönemde kadın olarak yaşamanın zorluklarını ele aldığı için de ayrıca okumalı, okutulmalı diye düşünüyorum. Ha bir de şu alıntıyı eklemeden bırakamam: “ben de gururunu affedebilirdim, benim gururumu yaralamasaydı…”
Keşke ismi kadar derin olsaydı diye düşünüp belki derindir de ben anlamamışımdır diye başka yerlerden yorumlarını ve analizlerini de okuduğum kitap. Eserimiz Holden diye “lanet olası” sivilceli ergenin dilinden anlatılıyor desem çok argo saymamalısınız çünkü onun da iki lafından biri küfür ve argo. Fakat Holden ile ilgili en hoşuma giden şey , diğer tüm insanlardan neredeyse nefret ederken küçük çocuklara olan sevgi ve şefkat dolu yaklaşımıydı. İyi insanlar böyledir, çıkarları olmayan kişilere, çocuklara ,hayvanlara da değer verirler. İşte herneyse tam da böyle düşünürken bir de başlık analizini okusam ki ne göreyim, zaten Catcher in the Rye, yani Çavdar tarlasındaki yakalayıcı sıfatını kendine yakıştırıyor Holden. Aslında bir şarkı sözünü yanlış anlamasıyla uydurduğu bir sıfat. Kendisini geniş bir çavdar tarlasında hayal ediyor, ve orada oyun oynayan çocuklar çavdarların uzunluğundan yönlerini bulamayıp uçurumdan düşmesinler diye onları yakalayan tarladaki tek yetişkin de kendisi. Uçurumdan düşmek demek masumiyetini kaybetmek olacağı için o çocukları ergenlikten koruduğu yönünde bir analiz var. ‘Ahlak dışılığı’ ve ‘sakınmasız dili’ yüzünden yayınlandığı dönemde okullara girişi yasaklanmış bir kitap olmasına rağmen 20. Yüzyılın en iyi ilk 100 kitabı arasında gösterilmesi ve çok fazla okunmuş olması da oldukça ilginç. Vesselam ben de okurken değil ama sonrasında çok daha fazla metaforik öge içerdiğini görünce bazı taşlar yerine oturdu. Güzel okumalar dilerim
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
Aramızda Martin Eden olarak doğan ve daha sonra kendini keşfedemeden halkın arasına karışmış insanlar olabileceğini sanıyorum… Oysa Martin keşfede keşfede artık kendine bu dünyada bir yer bulamaz olmuştu. Sonu hakkında ipucu vermeden nasıl bir inceleme yazacağım bilemedim ama spoiler yemek istemiyorsanız buradan sonrasını okumaya devam etmemenizi öneririm. Romanımız zengin kız fakir oğlan hikayesiyle başlasa da sonu öyle toz pembe bitmiyor, maalesef. Martin’ in
Ruth gibi korkak bir yüreğe yanması en trajik kısmıydı kitabın. Dönemin aristokrasisini, ikiyüzlülüğünü, sefaleti, yoksulluğu ve cehaleti, sosyalizmi ve hatta karşısındaki kurulu düzeni çok isabetli eleştiren bakış açısıyla gerçekten hiç bir kesime de ait olamadı. Hem aşktan, hem insanlardan yana hayal kırıklığı yaşadığı için kazandığı şanı şöhreti ve parayı değerli bulmadı. Herneyse,intihar güzellemesi yapacak değilim ama şu dünyanın çirkinliğini çok asil bir şekilde protesto etti aslında Sevgili Martinciğim. Üzülmedim değil ama onun o kırgınlığıyla ben de bir öldüm dirildim, çok acı çektiğini hissettim. Bir denizci çocuk denizine kavuştu, güle güle Martin.
VIII. Ferdinand
Deli değilim, şizofren hiç değilim. Sadece İspanya kralıyım…/ gülüp geçmeyin ya. İnsanoğlu anlamıyor , işte ne bileyim empati kuramıyor. Bu kitap da bunun için var galiba. Deliydi belki ama onun da hayalleri vardı oysa , oysa… tamam sustum sustum…