Her an her şeyin olma ihtimalinin olduğu bir dünyada yaşıyoruz. Bir işe 'Bismillah' diyerek başlamak, imanla Allah’a sığınmak, aşkla o Ebedî Sevgili’ye teslim olmak ne güzel bir hâldir; insanı derin bir gönül ehli yapar... Ruhun o anda huzur bulur, telaş susar, korku yerini tevekküle bırakır.
___ /Güven Taşdemir
kendimi dışardan alıp içeriye koyduğum bir zor zamanda
çünkü daha inmek güç
inanmak asla derken kimsenin kışına
belki de hayret ve puslu o yüze yüzümü astığım bir ilk an
hatta korkunç bir telaş
bir mükemmel uçurumla vardım yanıma
işte şöyle kara bir baht
oralı değilim
işte böyle kusursuz bir suç
yanlıştır buralı sayılmam
Reklam
Bir yıl birkaç yıla, birkaç yıl koca bir ömre dönüşüverdi. İnsan bir sabah uyandığında ardında bıraktığı yılların onu bekleyen yıllardan çok daha fazla olduğunu fark eder ve bunun nasıl olduğunu anlayamaz ya, öyle işte..
14.04.2025
Tanrı. Eskiden uzun dualar ettiğim şimdiyse kafamda canlandıramadığım çünkü inanmadığım varlık. (ben aslında agnostikmişim) Gerçek olsaydı söyleyecek sözüm olur muydu? Olsa bile umursamazdı. İnsanların her birine yetişemezdi. İnsanların her biri değerli değildi ve bunun sebebi de Tanrıya dayandırılabilirdi. Gerçi hepsinin değerli olmasından öte değer neydi ki zaten? Ellerim klavyvenin üzerinde dans ediyor ve yazılar yazıyorum. Ne kadarı benim düşüncelerim ne kadar beynimdeki sınırlar ne kadarı çevremdeki sınırlar bir fikrim yok. Çünkü ötesini bilmediğin bir şey hakkında yaptığın yorumlar boşluğa açılır. Kafanı kaldır ve etrafa bak. Kafanı kaldır ve etrafa bak. Hayır gerçekten kafanı kaldır. Herhangi bir telaş içerisine girmeden kişiliğinde sıyrıl ve yukarı çıkıp gözlerini aşağı çevir. Ne görüyorsun? Bir sürü bunaltıcı şey. Tekrar eden döngü içerisinde sönmüş ruhlar. Parça parça olmuş. Derinliklerden uzakta. Farklı bataklıklarda da olsalar ortak olan şey debelenmek. Debelen ve debelen. Sonunun varacağı yer? Fikrim yok. Şu anlık topraktan döngüye kazandırılacağını söyleyebiliyorum sadece çünkü gerisi boşluk.
Reklam
Reklam