Ufkum açıldı. Abartısız son on yılda beni geliştiren nadir kitaplardan biri.. Keşke üniversitede ders alabilseydim Beliz hocadan, keşke daha erken tanışsaydım..
“Ahmet Zamanî Efendi isminde hiçbir insan tanımamıştım. Hatta adını ilk defa işitiyordum. “Ah Yarabbim, ekmek paramı niçin bana doğrudan doğruya vermedin de beni başkalarının uydurduğu bir yalan yaptın!” Hakikatte de böyle idim. Ucunu bucağını bilemediğim, her gün yeni bir parçasıyla karşılaştığım adeta tefrika halinde bir yalan olmuştum.”
“Bir ayağımı öbürünün üstüne atıyorum ve etrafa kayıtsız kayıtsız bakıyorum. Belki de ben, kendim öyle yaptığımı sanıyorum. Belki de yüzüm karmakarışıktır. Çünkü siz de anladınız ya, o zamanlar ben bütün hayatını sırtında bir kambur gibi gezdiren o biçare insanlardandım.”