Defterlerimi bu sene annem kaplasın.
İçimi ezmesin isterim tren sesleri.
Taş olsa dayanmazdı denir bazı acılara
Kaç zamandır şarapnel demek isterim
Şarapnel şarapnel şarapnel...
Niye demek isterim bilmeden.
Beklemek üzerine felsefe kitabıydık
Her şeyi bekliyoruz diyorduk
Hayattan ne beklediğimizi soranlara
"Her şeyi" deyip iğrençlerimizi dişliyor
Tespihimiz şeytan tırnaklarından eşiklere takılıyor
Takılıp tökezliyordu ara ara.
Hayat gözlerini yummuş soruyordu durmadan
El el üstünde kimin eli var?
Şapkadan tavşan çıkaran şairler okulundan atılmış
Kol manşetinden şiir çıkaranlara intisap etmiştik.
Acaip dalgalar geçiyordu üstümüzden.
Bana artık büyü diyorlar
Bütün renkleri mezun etmişler hayatlarından
Karanlığa emekli öğretmenler gibi sanki insanlar.
Bilirsin işte Füsun gidişinden bu yana
Hüzün sektöründe bilfiil yirmi üç sene görev yaptım!
İnfaza götürürken bari üstbenlerim
Gözüme bir gökkuşağı bağlasalar.
Bir gece kalkıp bütün ışıkları yakacağım Füsun
Şiirime ışıktan bir nokta koyacağım!