Sevcan
@terapotikkutuphane
11 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
“Bir kitap okudum, yüreğime tonlarca yük bıraktı.” diyeceğim bu kitap için.
Otoriterleşen hükümetle beraber hayatı, yaşam standartları değişen insanların verdiği mücadeleyi ve özgürlükleri için mücadele ederken nasıl hain olarak damgalandıklarını okuyoruz.
Özgürlüklerin bu denli kısıtlandığı bir ortamda ellerindeki tek özgürlüğün mücadele etme özgürlüğü olduğunu düşünmeleri beni özgürlüğün ne olduğu ve özgürlüğümüz için gerçekten gereken mücadeleyi veriyor muyuz yoksa tek yaptığımız sızlanmak mı konusunda düşünmeye itti.
Duygular o kadar gerçekçi yansıtılmıştı ki okumadım yaşadım resmen diyebilirim. Hele Eilish’in olayları yaşarken girdiği ruhsal durumların aktarımı, yaşananları sanki bir başkası yaşıyormuş gibi; bütün olanlar, başlarına gelenler aslında bir başkasının yaşantısıymış da kendisinin uzaktan izlediği bir gerçeklikmiş gibi. Zamanın, mekanın, varlığının boyutlarının değiştiğini hissettiği durumlar…Off offf ne diyeyim ki, nefis bir anlatımdı nefis.
Bu kitap distopya mı gerçek bir hikaye mi konusuna gelince kitapta da bahsedildiği gibi dünyanın sonu daima tekrar tekrar gelir, ülkenize gelir, şehrinize gelir, evinize gelip kapınızı çalar; başkalarınaysa ufak bir ikaz, bültenlerde geçen kısa bir haber olur. İşte o dünyanın sonu sizin başınıza gelmemişse distopya gibi gelir bazı gerçekler.
Suç ne, suçlu kim? Belki suç vardır ama zulüm o kadar büyüktür ki suçu düşünecek durumda değilizdir; insanlığa karşı, suçtan daha büyük bir suç işleniyordur. Belki de suç bile yoktur, otoritenin uydurduğu masallardan ibarettir her şey kim bilir?
Bu kitap beni derinden etkiledi. Okuyun, okutun ama en çok anlayın isterim. Bu kitap biraz olsun at gözlüklerimizi çıkartmamıza vesile olsun.
Ve yazara minnettarım böyle bir anlatı için.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kitabı bitirdikten sonra kesinlikle uzun bir süre boşluğa bakma ihtiyacı doğuyor. Üzerine biraz daha düşünebilmek için bitirince hemen yeni bir kitaba geçmek istemedim.
Ölüm, yaşlılık, yalnızlık, sınırlar, özgürlük, modern dünya üzerine fazlaca düşündüren, karakterlerin içsel hesaplaşmalarına fazlaca yer veren psikolojik bir romandı.
Eşinin ölümünden sonra evini, anılarını, alışkanlıklarını bırakıp kızı Iza’nın yanına yerleşen Etelka’nın duruma alışma sürecine şahit olurken, Iza ve Etelka’nın yaşadığı ruhsal çalkantıları okuyoruz.
Iza’yı anlarken Etelka’ya üzülmek. Etelka’yı anlarken Iza’ya sinirlenmek. Hepimiz itiraf etmek zor olsa da hem Iza’yız hem Etelka. Bir evlat olarak kendimi düşündüğümde içimdeki Iza’yı keşfederken, gelecekte yaşlılığın o yalnızlık günlerini düşününce içimdeki Etelka’yı keşfetmek acı verici.
Her türlüsü zor olacak gibi görünüyor ama kendi adıma bazı noktalarda aydınlanma yaşadım. Bazen iyilik sandığımız şey gerçekten iyilik olmayabilir. Karşı tarafa ne hissettirdiğini düşünmek gerekiyor. Anlaşılmak en temel ihtiyaçlarımızdan ve bizi anlayan birileri olmadığını düşündüğümüzde insan kendisini boşlukta savruluyor gibi hissedebiliyor. Belki de bir tek bu ihtiyacımızı duyan birileri olduğunu bilmek bile etrafımızda fiziksel olarak var olmalarından daha iyi hissettirecek.
Kitaptan çoook çok etkilendim. Filmi de varmış hemen izlemek istiyorum.
