Her şeyi verdiğin zaman çemkiren tek varlık insanoğludur. Bir köpek,bir at bir bitki hatta nankör bir kedi bile her şeyi verdiğinde uysallaşıp sadık kalır, insansa bu süreklilikten bıkar ve küstahlaşır; memnuniyetsiz bir tavır içerisine girer. O yüzdendir ki aslında hiçbir yükünün olmaması aslında insan için bir yüktür.