Felsefeyle yeni ilgilenmeye başlamış biri olarak, karamsar olarak bilinen filozofumuzun mutlulukla ilgili kitabını görünce alıp okumak istedim. Kitap kısa görünse de, öyle tek oturuşta okunacak bir kitap olduğunu düşünmüyorum. En azından stoacılık,makyavelizm,ampirik gibi terimleri bilmeden tekte okunacağını düşünmüyorum. Bilmediğim terimleri tek tek araştırdım. Bu şekilde yazarı ve görüşleri daha net oturttuğumu düşünüyorum. Kitapta beni zorlayan şey çok fazla Yunanca ve Latince alıntı olmasıydı. Dikkatimi topladığım yerde sürekli çevirmen notuna bakmaktan bıkkınlık geldi belki seveni vardır bilmiyorum. Ne öğrendin diyecek olursanız mutluluk peşinde koşmaktansa acıdan kaçmanın dahi işi olduğu. En sevdiğim hayat kuralı No 7. Ve evet en büyük mutluluk kişiliktir diyerek burada sonlandırıyorum.
Fakat ahmak her zaman ahmaktır ve ruhsuz bir hödük sonsuza dek ruhsuz bir hödük olarak kalır, isterse cennette çevresini huriler sarsın. “En büyük mutluluk,kişiliktir.”
Ölçüsüz sevinç de çok şiddetli acı da sadece aynı kişide bulunabilir. Zira her ikisi de karşılıklı olarak birbirine bağımlıdır ve ayrıca ortaklaşa olarak da ruhun neşesine bağlıdır.