Beni unutma mı dedin? Hayır, zavallı ruh,
Şu çılgın kafa durdukça çıkmayacaksın içinden,
Seni unutmak ha? Aklımın karatahtasından
Silerim de bütün boş anıları,
Bütün kitaplarda yazılan, çizilenleri,
Gençliğimden, öğrenciliğimden kalanları,
Yalnız senin buyruğun kalır.
Beynimin defterinde, yapraklarında,
Ivır zıvır bütün bildiklerimin üstünde,
Evet, yemin Allahıma, o kadar yalnız.
İnanma yeminlerine.
Kılıkları başka, kendileri başka
Çöpçatanlar gibidir bu yeminler,
Aslında çirkin istekler peşindedirler.
Kutsal biçimlere bürünmeleri
Daha iyi aldatmak içindir insanı.
Yürek ne yeminler ettirir dile, bilirim.
Bu alevler, kızım çok parlar az ısıtır;
Daha tutuşurken sönüverir.
Ne parıltıları kalır ne sıcaklıkları.
Ateş sanma sen bunları! Ve bundan böyle
Daha cimrilikle sakla körpe yüzünü
Kolay olmamalı seninle görüşmek;
Haydi deyince elde edilecek bir şey;
Şu öğütlerimi yaz kafana;
Düşüncelerinin ağzı dili olmayacak;
Aşırı hiçbir düşüncenin ardına düşmek yok;
Teklifsiz ol, bayağı olma;
Dostların arasında denenmiş olanları
Çelik halkalarla bağla yüreğine.
Ama her zıpçıktı, acemi çaylak arkadaşı da
El üstünde tutup elini kirletme.
Kavga etmekten sakın, ama ettin mi de
Öylesine et ki korksunlar senden.
Herkese kulağını ver, sesini verme.
Herkese akıl danış, kendi aklını sakla.