albertine
@thealbertinee
12 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
bu kitabı daha öncesinde birkaç kere daha okumayı denemiştim. ilk birkaç bölümü kitabın diğer bölümlerine göre daha absürt bu yüzden okumaya devam etme isteğini düşünüyor bence. ama bana ve bu kadar beğenen insana güvenin.. okumayı bırakmayın.
kitap kadın karakterin erkek arkadaşı ile ayrılmasının arkasından yazdığı günlüğü konu alıyor. bir kitap ayrılığın her aşamasını ancak bu kadar yaşatabilirdi. geri dönmek isteme, inkar, kendini kaybetme, kendini bulduğunu sandığında yeniden kaybetme, özlem, duygularını yeniden keşfetmek ve birçok daha ayrılık esnasında yaşanan duyguları barındırıyor kitap. fakat bu duyguları öyle kişisel gelişim kitaplarındaki gibi bir öğretmen bize anlatıyor gibi değil daha içten, daha bizden biri olarak anlatıyor. absürtlüğü de kitaba ayrı bir güzellik katıyor.
iyi ki yollarımız kesişti bu kitapla. özellikle ayrılık sonrası okudukça iyileşeceksiniz, Osman'la vedalaşacaksınız. ayrılık yaşamadıysanız da okuyun, Osman'la vedalaşmak sizin de hakkınız:)
Reklam
bu yazarın birçok kitabını okudum. okuma kolaylığı, kitabın akıcılığı konusunda iyi olduğu için çerezlik olarak tercih ediyorum bazen. fakat aşkı anlatma konusunda çok zayıf olduğunu son birkaç okuduğu kitabında fazlaca fark ettim.
yazarımız önce çok yoğun ve çözümsüz bir olay veriyor bize. olayın ne olduğunu, karakterlerin geçmişini anladığımızda ise kitap bitiyor. bu aşamalardayken kitapta karakterleri tanımadığımız işin bağ kuramıyoruz, tam bağ kuracağız diyoruz o sırada kitap bitiyor. ortada ne bir aşk ne bir karakter var yani.
bu kitapta birbirini defalarca tekrar eden betimlemeler var. kadın başrolümüz aşık oldukça bize kimya dersi anlatır gibi katı sıvı gaz formlarına girdiğini anlatıyor DEFALARCA. ayrıca kitaba ismini veren 'çirkin aşk' betimlemesi de dünya saçması geldi.
colleen'in okuyacağım son kitabı mı olur bilmiyorum. fakat abartı konularından, sadece sex için birlikte olan karakterlerinden sıkılmaya başladım.
kitap hakkında ne düşünmem gerektiğini pek bilmiyorum. döneme, düşünce tarzlarına ve anlatım diline pek vakıf değildim fakat kitap genellikle akıcıydı. karakterleri daha derinlemesine tanımak ister ve değişimi bu denli hızlı okumak istemezdim.
gazali diyor ki:
“Evet, ölüme mahkûm olduğun için, her şey boştur. Bu cihanın kâsesi kum üstüne yapılmıştır. Mazi ve istikbal, taraf taraf uçurumdur."
