H☆
@theangwl
Bugünü yaşamak dururken hala dargınsın yarınlara.
“Altı sayısından nefret ederim.”
“Neden nefret ediyorsun?”
“Altı saniye çok kısa değil mi, Ekin?”
"Kısa, altı saniye bir yere yetişmek için kısa ama bazı şeyler için çok uzun olabilir.”
“Bir insan için en fazla kaç saniye
üzülebilirsin?
“Altı saniyeden fazla"
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Yine güzel bir kitaba veda ediyoruz anlaşılan. Bu kitap yazardan okuduğum ilk kitap ve kaleminin ne kadar iyi olduğunu size anlatamam. Basit anlatıma sahip olduğu için sayfaları takır takır çeviriyorsunuz ve nasıl çevirdiğinizin farkında bile olmuyorsunuz. Kitap hiç yormuyor. İlk 100 sayfası biraz sıkıcı, aslında pek sıkıcı da sayılmaz. Sadece olaylar stabil ilerliyor ve ortama alışmaya çalışıyoruz. Son 100 sayfadaysa ciddi anlamda herkesten şüphelenmeye başlıyorsunuz çünkü aslında sandığınız her şey birer yalandan ibaret çıkıyor. Başlarda ana karakterimiz Amy her şeye çabucak kanıverdiği için çok kızıyordum ve sinir oluyordum ama kız haklıymış. Ben de okurken onunla birlikte kanıyordum fark etmeden çünkü kime inanacağınızı şaşırıyorsunuz cidden. Tek kırdığım puan bence sonu olmalı. Yeteri kadar aksiyonla bitiremedik sonunu ama en azından cevapsız kalan sorularımın cevabını buldum ve içim rahatladı. Polisiye gerilim hala okumadıysanız ya da okuduğunuz kitaplar sarmıyorsa bir bakın derim
Ne de olsa ancak gerçekten deli biriyle karşılaştığınızda kendi aklınızın yerinde olduğunu anlayabilirdiniz.
