insanların ruhunu çürümeye mahkûm etmek, onları içki şişelerine, hayal dünyalarında teselli aramaya itmek çok daha büyük bir suçtu ve bunu yapanların ikiyüzlülüklerini, sığlıklarını suratlarına çalmak istiyordum.
üstelik saygıdeğer ölülerin tanıtımı için genellikle gençlik resimleri kullanılmıştı. belki de yoldan geçerken mezarlara bakıp onlar ölü, ben ise yaşıyorum diye düşünerek münasebetsizce bir sevince kapılacak saygısızlara, orada yatan kişinin diri olmayı bir zamanlar kendilerinden kat kat daha iyi becerdiğini göstermek amacı taşıyordu.