Gelgelelim içimdeki tüm bu harbe rağmen manasız kılındı çırpınışlarım. Keza aramızda iki adım varken bile uzaksan bana neye yarar efganlarım, sitemlerim ; fısıltı olmaktan öte neye yarar?.. Sohbetlerimiz zaman zaman kulaklarına dolsa da zihninde bana yer yoksa neye yarar sen yüklü kelimelerim, hayallerim; imkansız olmaktan öte neye yarar?.. Sana aşkımdan bahsedebilsem de kalbin başkasına aitse neye yarar aşkınla dolup taşan kalbim, onu taşıyan vücut; et parçası olmaktan öte neye yarar?..
O yüzden susuyorum. Hiç anlatmadıklarımı kalbimin en derinliklerine gömüyorum. Hiç bahsetmemek, gün yüzünden dahi sakınmak için.
.
.
.
.
-Beren-