Esra

Esra
1996
215 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Sokakta, her biri bir köşede titreşen kedilerin ve köpeklerin yalnızlığı dokundu içime. Hayvanların yalnızlığı içime dokununca salak dedim kendime. Bu onların doğası, sen kendine bak.
Reklam
İnsan ya kendi kendine konuşur, ya kendi kendine yazar. Kendi kendine konuşmayı makbul saymazlar. Oysa ne fark var ki arada?
Ölmeden önce ne yaşadığını kimse bilmez. Hayatın bir film şeridi gibi gözlerinin önünde akıp gider mi?
“Bunu çok düşündüm ve insanların da gökyüzündeki yıldızla­ra benzediğine kanaat getirdim. Bazıları milyonlarca yıl, belli belirsiz parlar. Onlar hep orada olmasına rağmen bunu fark etmezsin bile. Tuvaldeki bir nokta misali birleşirler. Ama di­ğerleri öyle bir parlar ki gökyüzünü aydınlatırlar. Onları fark etmeden, hayranlık duymadan edemezsin. Bunların ömrü uzun sürmez. Süremez. Enerjilerini çabuk tüketirler. Annem de onlardan biriydi işte.”
Nefret kanser gibidir, kalbi yıpratır.
Reklam