Chef d’escale

Chef d’escale
@thefatsa
judging the book by its cover

Chef d’escale

, bir kitap okudu
Puan vermedi·343 syf.·
69 günde okudu
·
2022 3. kitabı
Jules Payot
7.7/10 · 38,4bin okunma
Sanrı isimli okura yanıt verildi
Chef d’escale
70 gün uzun bi süre
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"Kitapta yazanları ve öğretmenin söylediklerini olduğu gibi kabul eden öğrenci, doğruların değişmez olduğunu düşünür."
Chef d’escale
Doğrular değişir mi?
Sizce de önüne her gelen kişi çevirmen olmamış mı? Okuduğum veya okuyacağım eserleri öncelikli olarak araştırarak, inceleyerek başlıyorum. Çeşitli baskılar mevcut ve bu da her baskı için bir farklı çevirmen, farklı düşünce, farklı anlayış, farklı yansıtma demek oluyor. Her çevirmen, eseri farklı ele alıyor ve bu da eserde anlam karmaşasına olanak sağlıyor. Farklı baskıları yan yana getirip cümlelerine bakıyorum birbirinden kopuk olmasa da bir kelimeyi farklı anlamlarla çeşitlendiriyorlar. Bir çok eserde de noktalama işaretlerini yanlış kullanmayıda ihmal etmemişler. Özellikle bu hatalar bağlaçlar arasına getirilen noktalama işaretleri. Lütfen eserleri çevirirken daha dikkatli ve özenli olmayı deneyin eserin kalitesini düşürmeyin. Doğru ve hatasız bir şekilde aktarmanız görevinizdir.
Düşünce
Chef d’escale
Ülkemizde mütercimlik veya tercümanlık yapmak için diploma şartı aranmadığı için bu işin eğitimini almamış birçok insan sadece dil bildiği için çevirmenlik yapıyor. Bu genel bir sorun. Ancak eserlerin farklı çevirmenler tarafından farklı üslup ve anlayışla çevirilmesi gayet doğal, zira her çeviri kaynak metnin erek dilde yeniden yazılmasıdır, yani çeviri metin de bir eserdir ve telif hakları alınmadan bir yayınevi tarafından kullanılamaz. Dolayısıyla yayınevi nasıl yazara bir telif ücreti ödüyorsa aynı şekilde çevirmene de telif ücreti öder. Sen kalkıp falanca çevirmenin yaptığı çeviri güzel, dur biz de o çeviriyle basalım kitabı diyemezsin, intihal olur ki bu da suçtur. Aynı şekilde bir çevirmen de bir başka çevirmenin çevirisini kopyala yapıştır yapamaz, bu da yine intihal sayılır. Sonuç olarak, her çevirmenin diğer çevirmenden farklı bir çeviri yapması zaruri olduğu gibi, özellikle edebi metin çevirilerinde hoş bir çeşitlilik de yaratır. Başka türlü Can Yücel’in “to be or not to be, that is the question” dizelerini “bir ihtimal daha var, o da ölmek mi dersin?” şeklinde çevirmesi mümkün olmazdı :)