Vehbi Dede, arkalarından:
- Her şey an, an nûr içinde, sonra daimî karanlık… İşte geldi, işte gidiyor… İnsan ömrü, kâinatın hayatı nur içinde bir an görünüp sönen hayal… Bir gölge oyunu, dedi.
Hilmi sordu:
- Bu sesi terbiye etmek istemez misiniz, cher maîter?
Rabia'nın gözleri isyanla tutuştu, fakat Peregrini kızı teskin eden bir samimiyetle dedi ki:
- Hayır, Sezar'ın malını Sezar'a, Allah'a ait olanı Allah'a vermek gerek… Ben Sezar'ın, ben Şeytan'ın zümresindenim. Çocuk Allah'ın, bırakın olduğu yerde kalsın.