Kingkiller

Kingkiller
@thefrostqueen
Zamanlardan birinde, bir akıl hastanesinde iki deli varmış... Ve bir gece, bir gece bu iki deli tımarhanede yaşamaktan artık zevk almadıklarını fark etmişler. Daha sonra kaçmaya karar vermişler. Çatıya çıkmışlar, ilk kısmı geçmiş, şehirdeki çatıları görmüşler... Özgürlüğe git gide yaklaşıyorlarmış. Delilerden ilki, karşıdaki evin damına sorunsuz atlayıverir. Ancak diğeri atlamaz, anladın mı? Yani düşmekten korkar. İlk adamın aklına bir fikir gelir... İlk atlayan deli korkmakta olan arkadaşına; 'Yanımda fenerim var, onu sana doğru tutarım. Sen de ışığa basarak karşıya geçiverirsin ve kaçarız' der. Atlayamayan deli kafasını sallar. Der ki; Der ki; ' Sen beni deli mi sandın? Ya yarı yoldayken feneri söndürürsen ne olacak?'
Reklam
Hatırlamak tehlikelidir. Bence geçmiş oldukça huzursuz bir yer.
Dünyanın ne kadar pis, feci bir şaka olduğunu gördüğüm anda keçileri kaçırdım!
Korku yüzünden yapılan herhangi bir şeyin ahlaki değeri yoktur.
Çünkü bilirsiniz işte, bizler bu dünyaya özgür irademizle geldik. Onu ya da bunu yapmayı seçebiliriz. Ama bazen birçok insanın kötü olmayıp da iyi olmasının tek sebebinin hapse, cehenneme ya da başka bir yerlere gitmekten korkmak olduğunu düşünüyorum. Adamın biri zamanında şunu demiş: "Korku yüzünden yapılan herhangi bir şeyin ahlâki değeri yoktur." Yani, bence doğru demiş. Bana göre gerçekten iyi olabilmenin tek yolu, hem iyi olmayı hem de kötü olmayı denemek ve iyi olmanın daha ağır bastığını hissetmektir.
Reklam