mehlika vardi
@theheirofgry
bilgi üni
istanbul
8 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Zamana ve sancıya dayanmanın en basit yolu, sonunda muhakkak geçeceğini unutmamak. Evet, her şey geçiyor. Sevmek bile, acı çekmek bile, kanamak bile, yaşamak bile, dünya bile, azalmayı dahi beklemeden bitiveriyor.Ağrı diniyor. Uzun, ıssız, püfür püfür bir boşluk kalıyor geriye sadece. insan ancak o zaman aslolanın, yağarken hasım sanıp ölümüne savaştığının, kadim boşluklardan ibaret olduğunu anlıyor.
Hayat denen sergüzeşt, zararsız ve uzak bir hatıraya dönüşüyor usulca. ipinden çözülen sala benziyor insan da, hafifliyor.
Bilseydim bunu, ölülere ağlamazdım hiç. Ama zaten insan, gidenlerin ardından, en çok kendi kalışına ağlıyor.
Sayfa 311 - hep kitap
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
hayır, görmeye karar vermedikçe, kimsenin neye benzediğini bilmemiz mümkün değil. yakından baktığımızda bile.
Sayfa 138 - hep kitap
çünkü bazı sızılar bir defa başladı mı artık geçmiyor. bazı yaralar hiç kapanmıyor. bazı eller bazı saçları okşamayınca, bu minicik, aptal, önemsiz şey yaşanmayınca, bazı hayatlar geri dönüşsüz bir biçimde tarumar oluyor.
Sayfa 74 - hep kitap
zaman her şeyin ilacı derler. söyledikleri başka yığınla safsata gibi bu da külliyen yalan.
Sayfa 73 - hep kitap
her zamanki gibi beni benden korumaya çalıştığını biliyordum. oysa korumak yerine anlamaya çalışmasını yeğlerdim. sonuçta nush, tekdir yahut kötek nafileydi. içimi kemirmeye, kendi kendimi tüketmeye mahkum yaratılmıştım.
Sayfa 15 - hep kitap