İnsanın gölgesi, tarihin anlatılamayacak kadar karmaşık ve görünürde her şeyi kapsayan sisteminin bir parçası değildi ve sonuç itibarıyla bu kadardı çünkü bu konuda tartışacak bir şey kalmamıştı.
Asaletin dünyadan nasıl yok olduğu, asillerin, seçkinlerin ve olağanüstülerin nereye kaybolduğu hakkında kendi adına hiçbir fikri yoktu ve tüm bunlar tamamıyla anlaşılmaz olduğundan, bir şeyin anlaşılamamasının nedeninin o şeyin tamamıyla anlaşılmaz olması yüzünden, bir şeyleri anlamayan insanların, cevapları en şiddetli incinme duygusunda aramaları gibi, kendisi de buralara bakmış, ancak hiçbir yere varamamış (...)
Bugün artık nafile bile kötünün parçasıydı ve sistem kendine has biçimde mükemmel bir şekilde inşa edildikten sonra artık işleyişi bozulamaz ve işlerken kendi kendini sürekli mükemmelleştirir hale geldiğinden, bu ölümcül sistemden çıkış yoktu.
"iyi"nin ve "yüce"nin sadece söylenmesi bile, insanın içini utançla doldurmaya, bugün artık iyiden ve yüceden daha tiksinç ve nefret uyandıran bir şey düşünülemeyeceğinden, bunların bir kez söylenmesi bile insanın midesini bulandırmaya ve kusasının gelmesine neden oluyor.