İnsanın kendi üzerindeki anlaşılmaz derecede aşağılık muhakemesi olduğunu ve akla hayale gelebilecek en basit dayatma olduğunu, sözüm ona medenileşmiş dünya tarafından belirlenen eşi benzeri bulunmaz derece kaba bir düzene göre işleyen, ancak eksiksiz ve muktedir olan, korkunç derecede başarılı bir düzenden bahsediyordu.
Nerden geliyordu bu yalnızlık, kimsesizlik, çaresizlik duygusu... Elindeki mavzerin, sıra sıra fişeklerin verdiği özgürlük bile dağıtamıyordu bu yalnızlığı, bu güvensizliği...