Seninle bir kenti sokak sokak bölüşmek,
Radyolarda eski bir plak gibi cızırdamak...
Adını söylesem,
Gecenin karanlığına hançer gibi saplanırdı harfler.
Hangi kitabın arasında kuruttuk o sonbaharı?
Kirpiklerinde titreyen o ıslak ışık,
Bir nehir gibi akardı hayatımın kurumuş bozkırına.
theisocan
Desem ki vakitlerden bir nisan akşamıdır
Rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor
Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini
Ormanların en kuytusunu sende görmekteyim
Senden kopardım çiçeklerin en solmazını
Toprakların en bereketlisini sende sürdüm
Sende tattım yemişlerin cümlesini
Desem ki sen benim için,
Hava kadar lazım,
Ekmek kadar mübarek,
Su gibi aziz bir şeysin;
Nimettensin, nimettensin.
Cahit Sıtkı Tarancı
Hayat, devasa bir sahne falan değil; hayat, o sahnede güneş solmasın diye durmadan yırtınan, ama kimsenin dönüp "Eline sağlık" demediği bir fon perdesidir.
theisocan
Herkesin her şeyi bildiği bir çağda, 'bilmiyorum' demek en büyük entelektüel eylemdir.
Sayfalar arasında kaybolmak, ekranlarda bulunmaktan çok daha gerçek.
theisocan