Afrika'da, bir sofrada sarhoş olana kadar iyi şeylerden bahsetmenin imkânı yoktu. Çünkü iyilik, bu topraklarda yaşayamayacak kadar zarif ve kırılgandı.
Yazdıklarım bana çok yardımcı oluyor. Bu kesin. Çünkü kâğıtlara dökülen her kelime beynimden akıp giden bir hücre gibi... Yazdıklarımı hatırlamıyorum, düşünmüyorum bir daha. İçimde hiçbir fikir tohumu kalmayana kadar yazmak istiyorum. Bitip tükenmek. Tek isteğim bu.
Soğumuş capuccino'yu balkonda yudumlarken, gökyüzü ile suyun buluştuğu çizgi üzerindeki beyaz köpükleri seyrettim. Ne zaman taşacak sular, denizler, okyanuslar, diye düşündüm. Ne zaman bütün dünya taşan nehir sularının altında kalacak? Yaratıcı ne zaman anlayacak hatasını?..