Selem
@themythical
"Derin üzüntü ve sevgi aynı şeydi. Derin üzüntü, sevgin kalmadığında geride kalan gölgeydi."
Kerch
82 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Köprü Krallığı serisinin ikinci kitabı olan bu kitabımızda, ilk kitaptan kaldığı yerden devam ediyor. Aren'ın esir düşmesi, Lara'nın pişmanlığı, Aren'ı ve Ithicana'yı kurtarma planları derken bi 100 sayfa falan okuyoruz. E sonrasında haliyle konu savaşa ve ülkeyi kurtarma kısmına geliyor. İlk kitabı sevdiğimi pek söyleyemem çok durgundu ve bilindik temalar üzerineydi. Ama bu kitapta bol macera görüyoruz. Bol bol savaş sahnelerini okuyoruz. Aren'ın kurtarılma kısmı, gemiler, savaş sahneleri vs hoşuma gitti. Son kısımda Aren'ın Lara'yı kurtarması falan da hoştu. Dili de akıcıydıcı o konuda bir sıkıntı çekmedim. Sadece Aren'ın kararsızlığı biraz sinir bozucuydu ama empati yapınca da bi sorguluyorsun. Ve ben iki karaktere de o kadar bağlanamadım. Yani eh oldu bitti havasındaydı karakterler benim için. Belki de karakterlere bağlanamadım diye 8 puan verdim bilmiyorum. İki karakteri de seviyorsanız bu kitabı seveceğinizi düşünüyorum. Sanırsam dört kitaplık bir seri ve kalan iki kitapta da Keris ve Zarrah başrollerimiz. Onları da okumayı istiyorum. Belki bu çiftten daha çok ısınırım onlara çünkü bu kitapta Zarrah hoşuma gitmişti. Şimdilik bu kadar.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sonunda meşhur Acotar serisine başladım. Ve iyi ki başladım. Giriş kitabı olmasına rağmen bence gayet güzeldi.
Spoiler içerecek o yüzden haberini vereyim şimdiden. Feyre'yi sevdim diğer karakterler de güzeldi. Evreni de güzeldi ama ben yazarın daha çok üzerinde durmasını isterdim. O büyülü yaratıkları çok üstten geçmiş gibi geldi bana ki bence müthiş yaratıklardı. Lucien çok tatlı diğer kitaplarda da okumayı sabırsızlıkla bekliyorum. Tamlin bu kitapta iyiydi ama sonlara doğru bi tuhaf oldu. Zaten ana erkek karakterimiz de değil o yüzden çok üstünde durmaya gerek yok. Eh Rhysand'ı görücez bakalım ama seveceğimi düşünüyorum ki bu kitapta da ısınmaya başladım kendilerine. Dağın Altı bölümleri müthişti. Hele ki son 150 sayfa inanılmaz derecede su gibi akıp gitti. Son sayfalarda sevmediğim bir şey olduysa o da Amarantha'nın ölüşü. Sanki biraz aceleye gelmiş gibi oldu. Feyre'nin dirildiği sahne çok güzeldi. Bütün ulu perilerin gelip onu diriltmesi sonra Feyre'nin de artık bir ulu peri olması vs efsaneydi. Dediğim gibi kitapta sevmediğim iki şey vardı ve giriş kitabı için serinin temellerinin güzel atıldığını düşünüyorum. İkinci kitap en sevilen kitap oluyor genelde. En kısa sürede onu da elime almayı düşünüyorum. Abartıldığı kadar güzel bir seri olacağını düşünüyorum.
Kitabı bitirmemden bi asır sonra incelemesini yazıyorum ama sorgulamayalım.
Kısaca bahsedecek olursak kötü karakterimiz Lachan Dükü'nün Hırsızlar Krallığı'ndan uyuşturucu kaçakçılığı yaptığını öğreniyoruz ve şehrin zengin ailelerinden biri olan Basette ailesinin en küçük kızı olan Laykra, Dükün foyasını ortaya çıkarmak için ayrıca tek başına gideceği ilk görev olduğu için eş olarak gidiyor ama Dükün üvey oğlu olan Lord Darius ile aralarında bir çekim hissetmeye başlıyorlar. Çok karmaşık ve uzun bi cümle oldu ama kısaca konumuz böyle.
Şimdi ilk öncelikle müziğin sihir olarak kullanıldığı bir kitabı ilk defa okuyorum ve hoşuma gitti ama yazar bu güzel temayı biraz harcamış gibi geldi bana. Daha detaylı ve özenli anlatılabilirdi bence. Üç kız kardeşin birlikteliğini sevdim. Beraber bi bütün olmaları vs bayağı güzeldi. Hırsızlar Krallığı'nın atmosferini falan da sevdim. Darius ile Laykra' nın ilişkisi de eh yani ortalama dereceydi çok yükselmedim açıkçası. Kitabın başları çok durağandı kayda değer bi şeyler olmadı. Zaten kapak arkasındaki konuya da 100lü sayfaları geçtikten sonra anca gelebiliyoruz. Sonu bana oldu bitti gibi geldi." Bu neydi şimdi?" dedim yani. Yani kısacası ortalama bi kitaptı benim için serinin devamını getireceğimi sanmıyorum. Büyük ihtimalle de bi kaç aya adlarını da unuturum. Bence kitabın potansiyeli vardı ama harcanmış. Pek önermem ama tabii ki merak edenler varsa seve seve okuyabilir.
Uzuun bi süreden sonra ilk defa inceleme yazıyorum. Ehm ehm öncelikle kitap polisiyelerim arasında favorilerime girdi diyebilirim. Elimde bu kadar süründürmesem daha müthiş olacaktı da neyse.
HER NEYSE. Kitabımıza dönelim. Kitap Adriana Maggesi adlı kurbanın öldürülmesiyle başlayıp bizi de bu döngüye atıyor. Psikolojik davranışlar uzmanı Doktor Claps, hırslı ve güzel bir gazeteci Greta, polis teşkilatının ciddi komiseri Senni ve polisle satranç oynayan katilimiz.
Düşüncelerime gelecek olursak, kesinlikle bence tahmin edilemezdi. Tamam karakteri ilk okuduğumuz zaman şüphe duyabilirsiniz belki ama gerçekten bu derece olduğunu düşünmüyorum. Kitap ilerledikçe o kadar çok olay oldu o kadar çok karakter aniden patlak verdi ki bi yerden sonra artık bağlantı kurmak için beynimi yiyecektim. Tam olaylar oldu bitti derken aslında daha yeni başlanıldığını ve belki de tüm bu olanların yanlış olduğunu sil baştan her şeye en baştan başlamamız gerektiğini öğreniyoruz. Farklı karakterler tarafından anlatılması da kitabı gayet akıcı kılıyordu benim gözümde.
Kısacası polisiye kitapta istediğim şeyler zekice kurgulanmış ve beni ters köşe yapacak bi kurgu ve akıcılık. Ki çoğu kişi de bunu isityordur herhaldepwpwğw. Ehm neyse kesinlikle ikisi de vardı. Özellikle sonu. Yani. Kesinlikle okumanızı tavsiye ederim. Serinin diğer kitapları mi bilmem ama yazarın diğer kitapları da elimde ve kesinlikle en kısa zamanda okumayı istiyorum.
Kitabımızın konusunu kısaca anlatacak olursak;
Aravistan adında bir ülke var ve beş farklı halifelik tarafından yönetiliyor. Lakin doksan sene öncesine kadar kadim yaratıklardan 5 Kız Kardeşler ile Gecenin Aslanı bir savaşa giriyor ve bu savaş sonucunda 5 Kız Kardeşler yeniliyor, büyü Aravistan'dan çekiliyor ve Arz denilen girenin çıkamadığı bir orman beliriyor. Bizim zümremiz ise Aravistan'a tekrardan büyüyü geri getirmeye çalışıyorlar.
Zafira ise Arz'da kendi halkını beslemek için avlanmaya çıkıyor ve Arz'a girip de çıkabilen tek kişi olduğu için bütün Aravistan tarafından "Avcı" olarak biliniyor.
Diğer tarafdan Nasir ise babasının emirlerini yerine getiren, sözlerinden çıkamayan bir "Ölüm Prensi".
Ve ikilimizin yolları tabiki de bir noktada kesişiyor.
Kitap favorilerimden biri oldu. Asla unutamayacağım türdendi. Mizah olsun, karakterler olsun, ambiyans olsun, evren olsun, kurgusu olsun mükemmeldi.
Altair ile Nasir'in atışmaları, Zafira'nın gücü, Kifah'ın hazır cevaplılığı, Benyamin'in miskin tavırları, Nasir'in duygularını gizlemesi... Yani kısacası zümre ÇOK İYİYDİ.
Savaş sahneleri o kadar güzel betimlenmişti ki... Hele ki son yüz sayfa dehşet bir şeydi... Altair... Bu sonu hak etmedin be habibi.
Evrene diyecek bir şey yok zaten. Çöl estetiğini seviyorum.
Sözüm o ki bu kitaba kalbimi bıraktım desem yeridir. İkinci kitap için çok sabırsızım. KESİNLİKLE OKUNMASI GEREKEN BİR KİTAP.
