Sen, sana sürprizsin.
Kocaman bir sürpsizsin sen ! Aynada gördüğün yüz, bir zamanlqr yoktu. Hiç hesaplamış değildin hayatta olmayı. Altından kalkamayacağın bir iyiliksin sana sen. Yokluğun koynunda, yokluğundan bile habersiz silinip gitmek üzereyken hatta silinmeye bile değmeyecek bir önemsizlik içindeyken var kılındın. Sen yoktun ve varlığın, yokluğuna tercih edildi. Can verildi tenine, nefes verildi cesedine. Bir insan yüzüyle süzüldün alemin eşiğinden içeriye. Hayat sahibi kılındın; hayat sofrasına buyur edildin. İnsan olman irade edildi. Sadece insanların çağrıldığı, insan olmayanın çağrılsa bile tadına varamayacağı eşsiz bir ziyafetin baş köşesine oturtuldun.