Ela
@theruhe
Niçin rüzgarlı sonbahar akşamlarında, sessizce yan yana yürüyerek ruhlarımızın konuştuğunu dinleyemiyoruz?
Reklam
Herkesin evi kendi yuvası mı olurdu? Yuva ve ev aynı anlama geldikleri halde nasıl bu kadar farklı hissettirebilirlerdi? Dört duvar bir çatıdan oluşan ev dediğimiz şey bazı insanlar için hapishane bazı insanlar için barınak olurdu sadece. Yuvanın ise elleri olurdu, gözleri olurdu, sarılabilecek kolları olurdu bazen, öyle değil mi?
Yalnızlığın tadını çıkarıyorsun, değil mi? Beni yanlış anlamayın. O alan, o sessizlik… Bu sizin rahatlığınız, anlıyorum. Fakat işin zor kısmı bazen o yalnızlık, hiç beklemediğiniz bir anda yalnızlığa dönüşüyor. Çünkü sessizlik her düşünceyi, her duyguyu çok daha büyük gösteriyor. Özellikle de hüzünlü olanları.
Reklam