Ne cenneti gördüm ne de cehennemi...
Ama ikisine de gidememek, sanırım en kötüsü olurdu.
Çünkü biliyorsun, yanarsın ve günahının kefaretini öder, cennete koşarsın. Ama ruhunu arafa satmış biri, o boşlukta asılı kalmaya mahkumdur.
Her şeyi içime park ederdim.
Acımı, umutsuzluklarımı, mutsuzluklarımı, doluluklarımı, boşluklarımı... Gözyaşlarımı.
Ben kendi cenazemi kendim kefenler, kendim kaldırır,
Kendim defnederdim.