Yaren
@thespace
Yeryüzündeki hiçbir şey kuytulardaki bir çocuğun farkedilmeyen sevgisiyle karşılaştırılamaz.
Mutsuz olduğumuzda, başkalarının mutsuzluklarını da daha güçlü hissederiz; his denilen şey , parçalara ayrılmaz , Daha da yoğunlaşır...
Reklam
Çığlık atmak istiyorsun. Becerebilsen, atacaksın. Ama haykırmak için soluk almak gerek.
Dudağının bir kıyısı hafifçe kıvrılmıştı.
Bir tebessüm.
Orantısız .
Çarpık.
Varla yok arası.
Ama orada.
"Uçurtmayı senin için yakalamamı ister misin?" Başını evet anlamında salladığını gördüm.
"Senin için bin tane olsa yakalarım."...
Yalnızca bir gülümsemeydi , hepsi bu. Her şey düzelmiş değildi. Hiçbir şeyi düzeltmemişti. Belli belirsiz bir tebessüm. Ormandaki bir yaprak; ansızın havalanan bir kuşun kıpırdattığı bir yaprak.
Ama kollarımı ardına kadar açıp onu kucaklayacağım.
Bağrıma basacağım. Çünkü bahar gelince , karların tek tek, tane tane eridiğini biliyorum; belki de ilk kar tanesinin eriyişine tanık oldum.
Ne için beklediğimi bilmeden boşuna beklerim ve sonunda yavaşça çöken gece dışında bir şey olmaz.
Reklam