Folklorda, mitlerde ve düşlerde doğal yok edici hemen her zaman kendisinin de yok edicisi ya da iz sürücüsüdür. Sonunda bir değişim ya da denge getiren şey, bu ikisi arasındaki mücadeledir. Böyle olmadığı ya da başka, iyi niyetli bir öykü kahramanı ortaya çıkmadığı zaman, öykü genellikle bir korku öyküsü olarak adlandırılır. Olumsuz yok ediciye karşı başarılı bir karşıtlık oluşturan olumlu bir kuvvetin eksikliği insanların yüreğine en derin korkuları salar.