Selim
@thestoacist
Belki bir gün bir...
İstanbul
24 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Yitirdik...1000Kitap
Hangimiz bu dünyayı ilk kez keşfetmeye başladığı zaman korkarak ilerlemedi ki?
Anlamadığımız şeylere kendi hayal gücümüzü kullanarak saçma isimler ve kulplar uydurduk. Öğrenmeye başladığımız zaman artık bizim dilimizden bu şekilde çıksa da zihnimizde bu şekilde ilerlemedi, hiçbir zaman kendi soytarımızı unutup hayata devam edemedik ve insanlar birbirini aldatmaktan hiçbir zaman vazgeçmedi. Bizler Yozo kadar kendimize dürüst olamadık en azından o bunu başarabilmişti. Korktuğumuz şeyleri kendimize itiraf etmek yerine dolambaçlı yollara girerek onlardan uzak yaşamaya çalıştık peki ne uğruna.
Yozo "... ciddi olduğumda görmezden geliniyordum ve sadece... soytarılık ve üçkağıtçılık yaptığımda kelimelerim doğruluk hissi taşıyor gibi görünüyordu." diyor. Haksızda sayılmaz çünkü bizler kendilerini dahi kandıracak kadar korkak insanlar olarak hayata alıştık. Yozo bunun yerine defalarca ölmeye çalıştı ve hatta birinde yanında başkasını sürükledi ama Yozo'nun açısından Yozo onun kadar şanslı değildi. Bu hayatta belki de sevgi olarak anlamlandırabileceği tek kişiye mâl oldu bu...
Bu kitabı okurken kendinizle özdeşleştireceğiniz bir çok hayati kaygı göreceksiniz. Bazı yerlerde dönüp dönüp aynı sayfayı hatta aynı paragrafı okuyarak buradaki kişi ben miyim sorusunu soracaksınız.
Yozo'nun dediği gibi "... Ben hâlâ, ölmeyi bile becerememiş..." biz yaşamayı ne kadar becerebiliyoruz?
Okuduktan sonra olabildiğiniz en sessiz anda kendi hayatınızı sadece bir sayfaya sığdırarak yazın. Bu kitabı anlamak için incelemelerden fazlası gerekiyor
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Özleyeceğim Bir Karakter: Mart Eden
Kitaba başlarken şüphelerim vardı, tatmin olup olmayacağıma dair. Kitabın ilk 30 sayfasından sonra bu şüphelerim bir anda yok olup gitti. Bu yarı otobiyografik kitap beni fazlasıyla kendimi ve hayatımı düşündürmeye itti.
Belki de insanlar ile neden anlaşamadığımızı bilmeme sebebimiz henüz bu kitabı okumamış olmamızdı. Toplumdan çok bireye önem veren bu eserde aldığım en büyük mesaj şuydu; Birey kendini ifade edemeden, ifade ettiklerini kendine anlatmadan bir gerçek bir toplumun parçası olamaz. Brissenden, bunu Mart'tan önce keşfederek hastalığa yenik düşerek gitmektense kendi sonunu kendi getirdi.
Okurken birçok farklı duyguyu ve fikri aynı anda hissedebilirsiniz ama sonuca vardığınızda sizde en sonunda Mart gibi yorulana kadar en derine dalmak isteyeceksiniz. Mart'ı bu kadar erken kaybetmek beni boşluğa düşürdü ancak yapacak bir şey yok...
Ki hiçbir yaşam sonsuza dek sürmez;
Ki ölüler asla dirilmez.