“Kalbini de hayal gücü gibi dikkatle kullanırdı. Fakat kalp işlerinde sık sık faka bastığından duygular âleminin kendisi için bir terra incognita olduğunu itiraf etmek zorunda kalırdı. Bu alışamadığı ülkede süslü yalanı soluk gerçekten ayırt edebildiği zaman Tanrısına şükürler ederdi; süslü yalanlara aldandığı zamanlar, hiç değilse sendelemekle kalıp düşmediğine, kalbinin çarpmakla kalıp kanla dolmadığına, alnına soğuk terler çıkmadığına ve birkaç yılının berbat olmadığına sevinirdi. Belirli bir düzeyde kalabildiği zaman kendini mutlu sayardı.”
Alıntı Şuradan
Oblomov
İvan Gonçaror