Yüzyıl oldu:
Karanlık, küf rengi
çevrem
kararmış, yıkık dökük
duvarlarım
kasvetli, kir pas içinde
odalarım
buradayım.
Yaşamıyorum-
yaşamıyor insanlarım.
İçimin en derinlerinde hala kurtulamadığım, çünkü kurtulmak için gereken güce sahip olmadığım bir duyguya veda ediyordum. Bazen neredeyse çaresizliğimde boğuluyordum.