Hikmet.
Hikmet kim? Kitabın karakteri. Hikmet kim? Bize düşüncelerini kitap boyu sunan kişi. Nasıl biri? İnan bilmiyorum. Hikmet karışık biri, Hikmet hayatımın bunaldığım her döneminde en çok yanımda olacak kişi. Hikmet de benim albayım. Atay'ımdan sonra.
Kitaba gelecek olursak,
Kitabın dili karışık, bilinç akışı olduğu için çok olası bir şey tabii. Fakat bu bence kitabı mükemmel kılıyor.
Tehlikeli Oyunlar okurken hiçbir şey düşünemiyorsun çünkü başka bir şey düşündüğünde kitabı anlamak fazlasıyla zorlaşıyor. Kafa dağıtmanın, düşüncelerden kaçmanın ve bunu kendini iyi hissettirecek bir yolla yapmanın en ideal olanlarından biri Tehlikeli Oyunlar okumak. Hikmet'i anlamaya çalışmak.
"Bütün hayatımı, en ince ayrıntılarına kadar düşünerek hesapladığım iyiliklerin hayaliyle geçirdim albayım. Artık ne olacaksa olsun istiyorum."
Bence Hikmet'i, kitap karmaşık ve bunalmış bir ruh hâlinde -bir nevi zirve ve dibin karıştığı noktada- okunduğunda anlayabilir insan. tehlikeli oyunlara bu zamanlarda atılabilir çünkü kaybetmekten korkamayacak kadar bıkmıştır.
Şahsi fikrimce, kitabı okuduğunuzda bir nevi rahatlıyorsunuz. bittiği zaman etkisinden çıkılan bir kitap olduğunu düşünmüyorum. Her zaman aklınızın bir köşesinde Atay, Hikmet ve albay. Ve bu insanı rahatlatıyor.
"Bir geri gidiyorum, bir ileri... gidemiyorum."
Tehlikeli Oyunlar'ı okuduktan sonra Hikmet'in, Atay'ın büyüsünden çıkamadım, okuduğum kitaplar aynı hazzı vermedi. Bir süre okuduğum kitaplardan istediğim verimi, beklediğim zevki alamadım. Hikmet insanın kafasını karıştırıyor. Okurken sanki araya girip yine düşüncelerini söylüyor. Bir süre Hikmetle yaşıyorsunuz. Bu süre hiç bitmiyor aslında, sadece Hikmet'e alışıyorsunuz. ve ikinci bir kere -kendinizi durdurmaya çalışsanız bile- okuyasınızın geleceği bir kitap. Hikmetle