tüm yakın ilişkilerimiz içinde en kendine özgü olanı arkadaşlıktır. evlilik ve aile kurumsaldır, yemin ve yükümlülükler, para ve yasalarla korunur. başka ilişkilerde, örneğin öğrenciler ve öğretmenler, patronlar ve çalışanlar arasındakilerde belirli kültürel kalıplar ve kurallar mevcuttur. arkadaşlıklarsa farklıdır. yükümlülükler tam açık değildir, sorumluluklar belirsizdir. arkadaşlarımızın her zaman yakınımızda yaşamasını, bir kriz anında yanımızda olmasını ya da öylesi anlarda bize ihtiyaç duymasını bekleyemeyiz. arkdaş olarak gördüğümüz insanların bizi de aynı şekilde görüp görmediğini bilmenin de hiçbir yolu yoktur... her bir arkadaşlık o kadar tekildir ki her seferinde sil baştan icat edilmesi gerekir.