lune.
@thisislunetrying
art deco.
ad astra per aspera.
Şu anda okuduğu kitap
paramparça olduğumu, çürüdüğümü duyumsuyorum, defne dalları kuruyup dökülüyor, geçmişteki günahlarım, savsaklamalarım cezaya çarptırıyor beni. bütün bunlar, bütün bu iğrenç, kangrenleşmiş tortu içimi yiyip bitirdi. sessizce, sinsi sinsi.
Sylvia Plath
Sylvia Plath
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Buldum1000k
Bir an kayboldun gibi. Yaşadım kıyameti
Yoruldun ama buldun ey kalbim emaneti
Yeniden su yürüdü dalıma yaprağıma
Bir bakışın can verdi kurumuş toprağıma
Çiçeğe durdu kalbim içtim parmaklarından
Göz çeşmem suya erdi sevda kaynaklarından
Bir aydınlık denizin sonsuz derinliğinde
Yüzüyorum gözünün yeşil serinliğinde
Bir ışık bir kelebek biraz çiçek biraz kuş
Yeni bir ülke yüzün ellerimde kaybolmuş
Soluğum bir kuş gibi uçuyor ellerine
Kapılıp gidiyorum saçının sellerine
Gözlerinden göğüme sayısız yıldız akar
Bir gülüşün içimde binlerce lamba yakar
Bir kurtuluştur o an çağrılsa senin adın
Sesin ne kadar sıcak sesin ne kadar yakın
Tabiat bir bembeyaz gelinlik giymiş gibi
Yüzüme kar yağıyor sanki elinmiş gibi
Sensiz geçen zamanı belli yaşamamışım
Sensizlik bir kuyuymuş onu aşamamışım
O olmasaydı-ben-nasıl olur da özlemin, düşünmenin, fark etmenin, görmekten bile, elde etmekten bile tatlı olduğunu, dolgun ve sağlam olduğunu öğrenebilirdim hem de beş duygu çapında?
Sarışın bana çok şey öğretti; beni hayatla buluşturdu. O gelinceye kadar ben hiçbir şey bilmiyormuşum. Ondan önce, meğer ben, topu topu üç, beş yüz kelime ile yaşarmışım. O bana renk renk kelimeler öğretti. Hayatı, Allah'ı ve kaderi, alın yazısını öğretti diyorum size!
Lakin gene de benim bilemediğim bir şeyler var: Ben, mesela, ve hâlâ nasıl tanışılır, nasıl kaynaşılır, nasıl hoşlanılır, bilmiyorum. Aşk, nasıl olur da-bir patlama gibi-iki hayata birden ve hiç düşünülmezken, aynı kuvvetle, aynı tarzda hükmeder, bilmiyorum. Ve, dizlerinin dibinde ağlayan, ölümü senden, yalvara yalvara, isteyen... nasıl olur da, bir gün, bırakır, gider... bilmiyorum.
"Her şeyi başlatan saati ya da yeri veya bakışı ya da sözleri ayırt edemiyorum. Çok zaman önce. Başladığını anlamadan kendimi ortasında buldum."
"Güzelliğime ilk başta karşı koydun, davranışlarıma gelince... sana karşı tavrım her zaman nezaketsizlik sınırındaydı ve seninle hiç canını acıtma isteği duymadan konuştuğum olmadı. Şimdi dürüst olalım; beni küstahlığım için mi sevdin?"
"Ruhunun canlılığı için sevdim."
"İlk gelip burada yemek yediğinde seni benden o kadar utandıran neydi? Bilhassa, geldiğin zaman neden bana aldırmıyormuş gibi davrandın?"
"Çünkü ciddi ve sessizdin; bana cesaret vermedin."
"Ama gergindim."
"Ben de öyle."
"Yemeğe geldiğin zaman benimle daha çok konuşabilirdin."
"Daha az hisseden biri konuşabilirdi."