"Ben sensiz yaşayamam. Daha da önemlisi sensiz yaşamak istemiyorum. O yüzden buyur, istediğin kadar panik ol. Bittiğinde ben hala burada olacağım. Anladın mı?"
"Bu ne?"
"Ben bir pisliğim-achino"
Dudaklarımda beliren gülümsemeye engel olmaya çalıştım. "Öyle mi? Kokusu bana bildiğimiz sıcak çikolata gibi geldi."
"Şey, evet. Anlaşılan 'pisliğim-achino'ları kalmamış. Ben biraz yapmayı teklif ettim ama o iş için fazla vasıflı olduğumu söylediler."
"Haklılarmış"
"Bazen insanlar, sadece insanları dışarıda tutmak için değil ama kimin onları yıkacak kadar önemsediğini görmek için de duvarlar koyarlar. Anlıyor musun?"