"...Dün akşam çaydan sonra sen ve annem dışarıya çıktığınız zaman birbirlerine aceleyle bir şeyler fısıldadılar, Willoughby ona yalvarır gibiydi, sonra onun makasını alıp saçından bir tutam kesti, saç Marianne'in arkasına düştü, adam onu yerden alıp öptü ve bir kitabın sayfaları arasına koydu..."
"Marianne ona, "Yanılıyorsun, Elinor," dedi. "Evet, Willoughby ile daha yeni tanıştık ama sen ve annemden sonra dünyada en iye tanığım insan oldu o. Samimi dostluğun ölçüsü zaman olamaz, insanlar birbirlerini yedi yılda tanıyamaz, ama bazılarının anlaşması için de yedi gün yeterli olabilir..."